เมื่อวันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๖๘ สำนักศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา นำโดย นางสาวสุลาวัลย์ พันธ์ศรี หัวหน้าสำนักงานสำนักศิลปะและวัฒนธรรม ให้การต้อนรับคณะนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๒ จากโรงเรียนทอสี ในโอกาสเข้าเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์อาคารสายสุทธานภดล ซึ่งเป็นหนึ่งในแหล่งมรดกวัฒนธรรมสำคัญของสวนสุนันทา โดยได้รับเกียรติจาก นายชนะภพ วัณณโอฬาร หัวหน้าฝ่ายอนุรักษ์ พัฒนา และทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม เป็นผู้นำชมและบรรยายให้ความรู้เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาและคุณค่าทางวัฒนธรรมของอาคารสายสุทธานภดล

นอกจากการเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์แล้ว นักเรียนยังได้ร่วมกิจกรรมเรียนรู้และฝึกทำขนมไทยโบราณ “สัมปันนี” ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องหวานชาววังที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น ขนมสัมปันนีทำจากแป้งผสมกับกะทิและน้ำตาล ปั้นเป็นรูปต่างๆ ก่อนนำไปอบควันเทียนจนมีกลิ่นหอมละมุน สัมปันนีมีรสชาติหวานละมุน ละลายในปาก และมักถูกจัดเสิร์ฟในโอกาสสำคัญ โดยกิจกรรมอบรมครั้งนี้ได้รับความอนุเคราะห์จาก นายชนะภพ วัณณโอฬาร และ นางสาววิมลฉัตร์ เลิศคชสีห์ ภัณฑารักษ์ประจำสำนักศิลปะและวัฒนธรรม ที่มาถ่ายทอดความรู้และสาธิตกระบวนการทำขนมชาววังให้แก่เด็กๆ ได้สัมผัสถึงเสน่ห์ของขนมไทยโบราณ

บรรยากาศของกิจกรรมเต็มไปด้วยความสนุกสนานและความประทับใจ นักเรียนได้เรียนรู้ทั้งเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และภูมิปัญญาดั้งเดิม ผ่านการสัมผัสประสบการณ์ตรง ซึ่งช่วยปลูกฝังให้เยาวชนเห็นคุณค่าและร่วมอนุรักษ์มรดกวัฒนธรรมไทยให้อยู่คู่สังคมไทยต่อไป

กิจกรรมดังกล่าวมีความสอดคล้องกับเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Goals: SDGs) ในหลายด้าน โดยสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการส่งเสริมการศึกษาที่มีคุณภาพ (เป้าหมายที่ ๔) ผ่านการเรียนรู้นอกห้องเรียนที่เปิดโอกาสให้เด็กๆ ได้สัมผัสประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมไทยอย่างใกล้ชิด เสริมสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับมรดกทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่น

นอกจากนี้ กิจกรรมยังเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาเมืองและชุมชนอย่างยั่งยืน (เป้าหมายที่ ๑๑) โดยส่งเสริมให้เยาวชนและประชาชนทั่วไปเห็นถึงคุณค่าของการอนุรักษ์สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ เช่น พิพิธภัณฑ์อาคารสายสุทธานภดล ซึ่งเป็นศูนย์กลางการเรียนรู้ที่ช่วยธำรงรักษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของไทย

ในด้านของการบริโภคและการผลิตที่ยั่งยืน (เป้าหมายที่ ๑๒) การเรียนรู้กระบวนการทำขนมไทยแบบดั้งเดิมเป็นการส่งเสริมแนวคิดการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติและกระบวนการผลิตที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ซึ่งช่วยปลูกฝังจิตสำนึกด้านความรับผิดชอบต่อทรัพยากรและการบริโภคที่คำนึงถึงความยั่งยืน

สุดท้าย กิจกรรมครั้งนี้ยังเป็นตัวอย่างของความร่วมมือเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (เป้าหมายที่ ๑๗) ที่เกิดขึ้นจากการทำงานร่วมกันระหว่างมหาวิทยาลัยและโรงเรียนในการสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ด้านศิลปะและวัฒนธรรม อันเป็นการสานต่อและเผยแพร่องค์ความรู้ให้แก่เยาวชนรุ่นใหม่

โดยสรุป กิจกรรมครั้งนี้เป็นมากกว่าการเรียนรู้เชิงทฤษฎี แต่เป็นโอกาสที่เปิดให้เด็กๆ ได้สัมผัสประสบการณ์จริงในการเรียนรู้วัฒนธรรมไทย ซึ่งจะเป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาอย่างยั่งยืนทั้งในด้านการศึกษา การอนุรักษ์วัฒนธรรม และความรับผิดชอบต่อสังคมและสิ่งแวดล้อม