. ส้มฉุน” ผลไม้ลอยแก้วชาววัง ตรึงใจผู้เข้าร่วมอบรม

    ส้มฉุน เครื่องหวานคลายร้อนของสาวชาววังในสมัยโบราณ ที่มีบันทึกมาจากกาพย์เห่ชมเครื่องคาว-หวาน บทพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในการเห่ชมฝีพระหัตถ์การแต่งเครื่องเสวยของสมเด็จพระศรีสุริเยนทราบรมราชินี
“...ลิ้นจี่มีครุ่นครุ่น เรียก “ส้มฉุน” ใช้นามกร
หวนถวิลลิ้นลมงอน ชะอ้อนถ้อยร้อยกระบวน
สละสำแลงผล คิดลำต้นแน่นหนาหนาม
ท่าทิ่มปิ้มปืนกาม นามสละมละเมตตา…”
    ส้มฉุนนั้น มีความพิเศษจากผลไม้ลอยแก้วอื่นตรงที่น้ำลอยแก้วมีส่วนผสมของผิวส้มที่มีกลิ่นหอมจากน้ำมันหอมระเหย และผลไม้ที่บรรจงซอยให้มีความเรียวเล็กสมเป็นกุลสตรีชาววัง เป็นเครื่องหวานที่ถูกรังสรรค์ขึ้นได้อย่างเหมาะสมกับฤดูร้อน ทำให้ผู้ได้ลิ้มลองคลายความร้อนได้อย่างน่าอัศจรรย์
    ในงานนิทรรศการ "100 ปี เสด็จขึ้นตำหนักสวนสุนันทา" สำนักศิลปะและวัฒนธรรม ได้หยิบยก ส้มฉุน ที่สะท้อนถึงศาสตร์และศิลป์แห่งเครื่องหวานชาววัง มาร้อยเรียงเรื่องราว และนำเสนอขั้นตอนการทำ ซึ่งได้รับเกียรติจาก หม่อมหลวงดรุณี จักรพันธ์ ผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารไทย มาให้ความรู้ และบรรยายถึงความเป็นมา รวมถึงส่วนประกอบต่างๆในการทำส้มฉุน ซึ่งเริ่มตั้งแต่การซอยขิงอ่อนและผิวส้มให้เรียวเล็ก และการแช่อิ่มผลไม้ตามฤดูกาล
    คุณวาสนา เติมบุญ หนี่งในผู้เข้าร่วมกิจกรรมกล่าวว่า “กิจกรรมส้มฉุนนี้เป็นกิจกรรมที่ตั้งใจมาเพราะชอบมาก พอทางสำนักศิลปะฯ เปิดอบรมก็รีบลงทะเบียนเลย และเชื่อว่าหลายคนไม่รู้จักและไม่เคยทาน ฟังชื่ออาจจะเหมือนยาดม แต่ว่าเป็นขนมไทย พอมีกิจกรรมแบบนี้ คนรุ่นใหม่ก็จะได้รู้จักขนมไทยโบราณที่หาทานได้ยากมาก เมื่อก่อนเคยมาอบรมร้อยมาลัยกระแตไต่ไม้ที่นี่ ชอบมาก อยากจะให้มีการเปิดอบรมร้อยมาลัยอีก สุดท้ายนี้ก็ขอขอบคุณทางสำนักศิลปะฯ ที่จัดกิจกรรมดีๆ และขอเป็นกำลังใจให้เจ้าหน้าที่ทุกท่านในการสืบสานศิลปวัฒนธรรมนี้ต่อไป”
    คุณสุรภา สอนศรี วิทยากรด้านอาหารไทยและเครื่องหอม กล่าวเสริมว่า “วันนี้สนุกมากและได้ความรู้ด้วย ส้มฉุนเป็นขนมหวานชาววังที่หาทานได้ยาก และหาที่เป็นชาววังแท้ๆ ไม่มี มาครั้งนี้ เราได้มารู้จริงๆ ว่าสมัยก่อนเป็นอย่างไร เราก็จะได้สืบสานสิ่งที่ดีงามนี้ต่อไป อยากจะให้ทางสำนักศิลปะฯ จัดกิจกรรมดีๆแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ”